تنهایی

خداوندا! در گلويم ابر كوچكي است كه خيال بارش دارد... ميشود مرا بغل كني

کوتاه ترین دل نوشته ها

آخرش حرف خودم شد اومدی شدی نگارم

عطر موهای تو پیچید تو تموم روزگارم

تورواز خدا میخواستم توی تک تک دعاهام

اومدی گفتی می مونی تو تموم آرزوهام ..

کاش مُــــــــردگـــــــــان

قبل از آنکه بــــــمیـــــــــرنـــــ ـــــد

چشم های تـــــــــــو را می دیـــــدنــــــــد !

تـــــــــــو کیستی

؟؟؟؟

که سفـــــر کردن از هوایت را نمیتوانم

حتا به بالهای خیــــــــال…..!

مَن مــُــــرده ام ..

بــ ه نَسیــــم خـــــاطره ای

تکانــــی میــــ خورَم

هَمیـــــن ..

دستــهایمــــ را بـــرای تـــو می نویســــم

بـــرای تـــو !

کـــه در تیــــر راســــ نگاهتــــ نیســتمــــ

بـــــرای تـــــو !

کـــه چشمانتــــ افقــــ را رجـــ می زنـــد

مــــرا مــــی خوانـــــی ؟

پناه بگیرید . . .

باز تنهائی در راه است

همیشه در ریاضیات ضعیف بودم

سالهاست

دارم حساب میکنم

چگونه من بعلاوه تو

شد فقط من ؟

تو را چه به فرهاد ؟

یک فرهاد است و یک بیستون عاشقی

تو همین یک وجب دیوار فاصله را بردار……….

” سـرد اسـت و مـن تـنهایـم “

چـه جمـلـه ای !

پــــُر از کـلیـشه …

پـــُـر از تـهـوع …

جـای ِ گـرمی نـشستـه ای و می خـوانـی :

” ســرد اسـت “…

یـخ نمـی کنـی …

حـس نـمی کنـی …

کـه مـن بـرای ِ نـوشتـن ِ همیـن دو کلمـه

چـه سرمایـی را گـذرانـدم …

تنهایـی یـعنی …

یـه بـغض ِ کهـنه و یـه چشـم ِ خـیس و

یـه موزیک لایت و

یـه فـنجون قهـوه ی ِ تـلخ

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم تیر 1390ساعت 17:55  توسط mohammad  |